کوچکترین سیاره ی منظومه شمسی، یعنی پلوتوی یخی و سنگی، یک قمر به نام چارون دارد که تقریبا هم اندازه ی خودش است! به همین دلیل گاهی اوقات آن را سیاره ی دو قلو می نامند. ابتدا فکر می کردند پلوتو در مدار خودش لنگ میزند؛ اما با عکس برداری های دقیق معلوم شد قمر چارون پابه پای پلوتو می چرخد و این حالت نامتقارن را برای پلوتو پدید می آورد.

حرکت معکوس قمر تریتون در اطراف نپتون، دانشمندان را به این فرضیه رسانده است که احتمالا تریتون و پلوتو در زمان های خیلی دور، در اطراف نپتون در جهت معمولی می چرخیده اند. رویارویی نزدیک میان این دو قمر باعث دفع و اخراج پلوتو و تبدیل آن به یک سیاره ی مستقل شد؛ به علاوه جهت حرکت تریتون هم تغییر یافت.

حجم پلوتو از یک تا 10 درصد حجم سیاره ی زمین تخمین زده شده است. سیاره پلوتو، در مداری به دور خورشید می چرخد که با مدار چرخش سیاره ی زمین به دور خورشید، زاویه ی 17 درجه می سازد. این انحراف بیشترین زاویه در سراسر سیارات منظومه شمسی است. پلوتو در نزدیک ترین فاصله خود به دور خورشید، از نپتون هم به خورشید نزدیکتر می شود؛ اما زاویه انحراف 17 درجه ای باعث می شود که احتمالی برای برخورد نپتون و پلوتو با یکدیگر وجود نداشته باشد؛ کمترین فاصله ممکن میان این دو سیاره 400 میلیون کیلومتر است. این فاصله اندک به همراه اندازه کوچک پلوتو، این نظریه را که زمانی پلوتو مثل قمر برای نپتون بوده است، تقویت می کند. اندازه قطر2400 کیلومتری پلوتو، حتی از قطر کره ی ماه هم کمتر است.